بی عشق

                  با شوق تو می رفتم بی وسوسه می آیم

یک قلب ترک خورده سوغات محبت بود

 

پاداش دل ساده نیرنگ و خیانت بود

 

من از تو چه سر بودم ای بی نفس کمرنگ

 

من حادثه ی روزم تو شب زده ی دل سنگ

 

خاکستر جا مانده از فاجعه ی ققنوس

 

اندوه شب سربی در با ور یک فانوس

 

در عشق تو فرسودم پایان قشنگی بود

 

مزد همه ی خوبیم افسوس دورنگی بود

 

ای از غم من سرخوش شکم به یقین خشکید

 

محکوم عذابی تو در دایره ی تمدید

 

لایق تر از این بودم عشق تو حماقت بود

 

یک عمر هدررفته تاوان رفاقت بود

 

این اوج حقارت بود

 

این اوج حقارت بود

 

 

 

نه گنهکاریم نه بی تقصیریم

منــو تــو بــازیچه تقدیــریـم

هر دو در بیراهه بی رحم عشق

با دل و احساس خود در گـیـریم

بیشــتــر از هـمیـشـه  دوستـت دارم

گرچه ازعاشقی وعاشق شدن بیزارم

زیــر آوار فـرو ریـخـتـه عـــشـــق

ازدلم چیزی نمانده که به توبسپارم

تو  که  همدردی  مرا  یاری  ده

به  من  عـاشق  امـیـدواری  ده

اگرعشق باماسریاری نداشت

تو به من قول وفاداری ده